logo

Lorem ipsum dolor sit amet, feugiat delicat liberavisse id cum, no quo maiorum intellegebat, liber regione.

you're in the army now
HERO- student Chermaine van de Gruiter combineert verpleegkunde studeren met haar job in het leger. Op 26-jarige leeftijd heeft ze al drie buitenlandse missies volbracht. Zij studeert Verpleegkunde bij Thomas More in Lier.
Thomas More Lier, Verpleegkunde, leger, HERO
21114
post-template-default,single,single-post,postid-21114,single-format-standard,ajax_fade,page_not_loaded,,select-theme-ver-2.3.1,wpb-js-composer js-comp-ver-4.3.5,vc_responsive

You’re in the army now!

HERO- student Chermaine van de Gruiter combineert verpleegkunde studeren met haar job in het leger. Op 26-jarige leeftijd heeft ze al drie buitenlandse missies volbracht. In 2012 verbleef ze vijf maanden in Kabul, in 2013 een half jaar in Kandahar en in 2015 2,5 maanden in Jordanië.

 

Een niet zo’n voor de hand liggende combinatie en de ideale aanleiding voor een goed gesprek!

 

 

NaaChermainem: Chermaine van de Gruiter


Opleiding: Verpleegkunde Campus Lier, HERO-traject
Functie in het leger:  Onderofficier ambulancier, eerste sergeant in de medische eenheid van Leopoldsburg & Schootsmonitor

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

1/ Waarom heb je voor verpleegkunde gekozen?

 

“Door deze studie wil ik m’n horizon en kennis verruimen.”

 

Als ambulancier wil je toch meer kennen en kunnen. Ik heb al drie buitenlandse missies gedaan en tijdens die missies heb ik veel gezien en meegemaakt. Door deze studie wil ik m’n horizon en kennis verruimen. Op m’n achttiende heb ik bewust voor het leger gekozen omdat ik sport en actie wou. Ik heb dan gesolliciteerd voor de functie als ambulancier. Eerst doorliep ik een basisopleiding van ongeveer één jaar en nadien heb ik een medische opleiding gekregen die ook één jaar duurde. In 2013 ben ik gestart met de opleiding verpleegkunde bij Thomas More in Lier. Ik heb gekozen voor het HERO-traject omdat ik dat kon combineren met m’n werk. Ook de goede reputatie van de school, hun kwaliteitsvol onderwijs en de bereikbaarheid met het openbaar vervoer hebben me doen beslissen om voor Lier te kiezen.  

 

 

2/ Wat zijn volgens jou drie kernkwaliteiten van een verpleegkundige in het leger?

 

  • Flexibel: Het kan zijn dat je last minute opgeroepen wordt voor een missie of oefening, dan moet je meteen paraat staan en een switch van mindset kunnen doen.

 

  • Plantrekker: We werken vaak samen met andere naties en dat is niet altijd even eenvoudig wat communicatie betreft. Maar vooral onze werkomstandigheden hebben we niet zelf in de hand. Een veldhospitaal is niet te vergelijken met een normaal ziekenhuis. Vaak moeten we met medisch materiaal van anderen werken en is er een beperkte voorraad van dat materiaal ter beschikking. Zo heb ik al in een Amerikaans en Frans veldhospitaal moeten werken.

 

  • Teamplayer: Je moet blindelings op je collega’s kunnen vertrouwen. Dat is cruciaal want je komt in levensbedreigende situaties terecht. bv. Als je zelf gewond geraakt dan moet je jezelf kunnen behelpen, maar als dat niet meer kan, dan moet je erop vertrouwen dat je buddy jou kan helpen. In militaire terminologie heet dat TCCC, Tactical Combat Casuality Care, eerste hulp in gevechtsomstandigheden.

 

 

3/ Het is niet altijd rozengeur en maneschijn in het leger. Waaruit haal jij jouw werkvreugde? 

 

Ik haal mijn werkvreugde vooral uit het samenwerken met m’n collega’s. Zij zijn dan ook meer dan collega’s, ik kan hen echt goede kameraden noemen. Als je een half jaar samen op missie bent geweest dan ontstaat er automatisch een onderlinge verbondenheid die je in woorden moeilijk kan uitdrukken. Wat me ook plezier geeft is dat ik geen nine-to-fivejob heb. Er is meer dan voldoende afwisseling en ik krijg de kans om mezelf bij te scholen en door te groeien. Ook  iets betekenen voor mensen in nood geeft me een tevreden gevoel.  

 

 

chermaine-blog-4

“Mijn collega’s zijn echt goede kameraden.

 

4/ Hoe verwerk je traumatische ervaringen zoals bijvoorbeeld zwaargewonde militairen, doden,… ? 

 

Traumatische ervaringen verwerken doen we in team door er veel over te praten. Er zijn natuurlijk situaties die je bijblijven en nooit zal vergeten. Zo heeft ons team eens vijf Franse militairen moeten overbrengen naar een velhospitaal. De militairen waren zwaargewond geraakt, amputaties van armen en benen, nadat een zelfmoordterrorist zich had verkleed met een boerka en zichzelf liet ontploffen. Hoe je met zulke situaties omgaat is natuurlijk ook heel persoonlijk. Zelf kan ik die dingen goed van me afzetten en probeer ik alles positief te bekijken. Als je terugkomt van missie dan besef je hoe goed je het thuis hebt en geniet je extra van alle kleine dingen. Op missie gaat er ook altijd een raadgever mee die je bijstaat als je vragen hebt.  

 

 

chermaine-blog-5

 “Ik probeer alles positief te bekijken.”

 

5/ Hoe ga jij om met angst?  

 

Angst? Daarvoor wordt je getraind. Vooral in het begin van een missie is het aftasten hoe de omgeving is. De eerste nacht op missie in Kandahar was er een raketaanval op het gebouw naast ons gevallen. Dan ben je wel bang, maar een half jaar later waren er vijf of zes van zulke aanvallen per dag en dan wordt je dat “gewoon”.  

 

Ben jij geprikkeld door dit verhaal? Meer info vind je op: https://www.mil.be/

 

Rob Van Eyken

1 Comment

  • Danielle

    15.01.2018 at 20:52 Reply

    Petje af voor jou Chermaine!

Post a Comment